Grenzen aangeven, bewaken en ook verleggen

06-04-2018

Ondertussen geef ik al een tijdje yoga aan kinderen en jongeren. Ondanks het feit dat yoga een zweverig imago heeft en dat het nog niet echt bekend is dat kinderen en jongeren yoga kunnen doen, merk ik dat deze doelgroep er echt bij gebaat is. Op een speelse en uitdagende manier probeer ik hen in verbinding te brengen met zichzelf en met de wereld om zich heen. 

De laatste les bij mijn dames van 12+  ging over grenzen aangeven en bewaken, maar ook grenzen verleggen. Iets wat in onze huidige maatschappij (oa met de #metoo-hetze) een belangrijke vaardigheid is, maar hiervoor heeft het onderwijs noch de ruimte, het budget of de kennis.

Om je grenzen aan te geven, moet je eerst weten wie je bent, wat je belangrijk vindt ... en moet je deze grenzen eerst bij jezelf ontwikkelen en respecteren. Als je je eigen grenzen nog niet hebt ontwikkeld, kan je niet weten wanneer je bij andere mensen over hun grenzen gaat. Om andermans grenzen te kunnen respecteren, moet je dus eerst je eigen grenzen ontplooien. Allemaal goed en wel, maar hoe begin je aan zo een les? 

Wanneer is het belangrijk dat je je grenzen duidelijk maakt? Een zeer helder voorbeeld is als je boos bent. Dus ik zette wat muziek op en ze mochten eens tonen wat ze doen als ze boos zijn: stampen met hun voeten, roepen, met de deuren slaan, in kussens boksen ... Op zich zijn dit manieren die we als puber allemaal hebben uitgeprobeerd. Zo is de eerste woede eruit, maar echt efficiënt is het niet.

Na de opwarming beginnen we met de yogahoudingen, want het is nog steeds een yogales. We doen volgende houdingen en aan deze houdingen worden positieve affirmaties gekoppeld.

  • de krijger - IK BEN EEN HELD: heb jij weleens iets gedaan, ondanks dat je er bang voor was?
  •  de zittende twist - IK BENT STERK: waar ben jij sterk in?
  •  de boot: MIJN WENSEN KOMEN UIT: heb jij een hartenwens? Waar wordt jouw hart blij van?
  •  de ster - IK STRAAL: wanneer straal jij?

Nu gaan we over naar de uitdagingen. Hiervoor zocht ik houdingen die net dat ietsje meer van hen verwachten en/of die je per 2 kan uitvoeren. Zo leren ze hun grenzen kennen, aangeven, bewaken én verleggen, maar ook die van anderen te respecteren. 

  • de kraai - IK BEN KRACHTIG: wanneer voel jij je in je  kracht staan?
  • de rots - IK BEN KRACHTIG, IK KAN ALLES WAT IK WIL (de persoon die onderaan ligt)           MIJN HART IS OPEN, IK BEN GOED ZOALS IK BEN (de persoon die bovenaan zit)
  • de hond - IK BEKIJK HET OOK VAN DE ANDERE KANT

Na al deze uitdagingen is het tijd voor de eindontspanning. Dit vinden ze telkens een fijn moment. Terwijl ik een verhaal voorlees of muziek laat horen, mogen ze ontspannen op hun matje liggen. Voor sommigen is dit een heuse opgave. Na deze ontspanning probeer ik via een creatieve activiteit het verhaal, de les te laten verwerken.